Zo is Twente

Timmers Wim | eindredactie

Uitg. Universiteit Twente, hardcover, geillustreerd, afm. 34 x 25 cm.

Ter inleiding
`Welkom in Twente'. Zo wordt de reiziger vriendelijk begroet die in het oosten het land is binnengereden en op de eerste de beste parkeerplaats even de benen strekt. Misschien kende de reiziger de regio nog niet. Dan moet er al de verrassing zijn geweest van die royaal in de natuur ingebedde rijksweg. En tussen de slanke bruggen, die de weg overspannen, zal hem het alleen voor overstekend wild bestemde viaduct niet ontgaan zijn. Dat ligt met zijn ronde vormen en begroeide wegdek opvallend zwaar over de A1.

Natuurlijk, het is teveel gevraagd van een doorgaande reiziger, maar een uitstapje naar het toegangspad voor dat 'ecoduct' zou een verrassende eerste indruk van de regio nog hebben versterkt. Daar melden de natuurbeschermers op een bord met trots dat deze eigen weg voor het wild sinds jaar en dag een reeënroute is. Het ecoduct is niet bóven de brede rijksweg gebouwd. Nee, de Ar duikt vierbaans onder de weg van de dieren door. Zo is Twente.

Bij het 'welkom' op de parkeerplaats Het Veelsveld wordt ook al op een bord tekst en uitleg gegeven. De bezoeker leest dat hij zich in het karakteristieke oosten van Overijssel bevindt, de tuin van Nederland. Het coulissenlandschap nodigt uit tot fietsen, wandelen, huifkartochten en golfen. En de historie is hier springlevend. Het is een vakantiegebied bij uitstek, melden de propagandisten van de streek die vroeger zijn schoonheid liever niet aan de grote klok hing omdat 'bij meerdere bekendheid van dit wondere land de bezielende wijding verloren zou kunnen gaan.'

Verder rijdend, zal de automobilist met zijn opgedane kennis des te bewuster kunnen genieten. Als voorbij Hengelo eerst het verkeer uit Enschede en vervolgens dat uit Almelo zich in de stroom heeft gevoegd, spreidt zich aan weerszijden opnieuw dat coulissenland uit met zijn bossen, weidevelden en boerenhoeven.

Het verhaal van Twente is echter in die vluchtige kennismaking niet verteld. Het is een spannend verhaal, vol verrassende wendingen en wonderlijke tegenstellingen. Is niet deze rijksweg Ai, die als een levensader door de regio loopt, er gekomen omdat de natuurbeschermers het nu eenmaal niet konden verhinderen? Dat staat op hun bord bij het ecoduct. En verkondigt de Stichting Twente Promotie niet tegelijkertijd dat vernieuwen hier traditie is en dat, blijkens het bord op de parkeerplaats, de tradities nog springlevend zijn? En geniet niet elke rechtgeaarde Tukker van zo'n uitspraak over de 'wijding van dit wondere land', waar hij een band mee heeft die een `vrinde' nooit echt zal doorgronden?

Over dat laatste is veel geschreven. Het gebeurt in dit boek opnieuw. Wie over Twente schrijft, weidt allicht uit over de van traditie doordrenkte karaktertrekjes van de bevolking. En hij herinnert, schrijvend over het moderne toerisme, inderdaad met plezier aan schoolmeester Berninks karakteristieke uitspraak over dat gewijde land. Trouwens: het heden laat zich niet verklaren zonder aandacht voor tradities en geschiedenis. Dat geldt voor alle bijdragen in dit kloeke boek, waarin het moderne Twente vanuit verschillende gezichtshoeken wordt beschreven en kleurrijk staat afgebeeld: zijn positie als 's lands derde industriegebied, zijn groeiende dienstverlening, zijn cultuur, zijn groene sector, zijn hechte gemeenschap. `Zo is Twente' is geschreven en gefotografeerd met liefde voor de regio: Twente is zó!