Verzamelde bijdragen tot de geschiedenis van Twenthe (Twente)

C.J. Snuif

Bijeengebracht door zijn dochter M.G. Snuif.
Uitgeverij De Spieghel, hardcover.


EEN WOORD VOORAF.
Toen op 14 December 1929 de Heer C. J. Snuif na slechts een korte ziekte plotseling was overleden, diep betreurd door allen, die hem hebben gekend, hebben zijne vele vrienden in Twente en daarbuiten telkens en telkens weer tot elkaar gezegd: wat een schat van kennis, vooral van de geschiedenis van Twente, daalt er met dezen doode ten grave! Ofschoon niet geboren in ons gewest heeft hij zich met grooten ijver toegelegd op de beoefening van de geschiedenis van Twente en Enschede.

Ik schaam mij niet te verklaren, dat wij als geboren Twentenaren dikwijls bij hem moesten komen om voorlichting over de geschiedenis van ons gewest en onze stad. En steeds gaf hij die met de meest mogelijke bereidwilligheid en hulpvaardigheid. Dikwijls heb ik verbaasd gestaan over den schat van inlichtingen, dien hij iemand over een bepaald onderwerp, waarnaar hem gevraagd werd, kon verschaffen.

Hij genoot het vertrouwen van de bewoners onzer stad en omgeving als weinigen en wist uit de hem bereidwillig afgestane papieren en geschriften alles op te diepen, wat van belang voor de geschiedenis kon zijn. Ook had hij een benijdenswaardige vrijmoedigheid om de menschen te bewegen hem hun oude papieren enz. af te staan. Als apotheker kwam hij met zeer veel menschen, vooral ook met de boerenbevolking, in aanraking en onder het gereed maken van medicamenten knoopte hij menige kennis aan en werd vele bijzonderheden gewaar.

Zelf sprak hij natuurlijk de Twentsche taal niet, maar toch kon hij met de bewoners van dat gewest best opschieten. Dat zijne echtgenoote stamde uit een oud Twentsch geslacht, was hem daarbij ongetwijfeld van dienst. Als secretaris der Gezondheidscommissie had hij gelegenheid in alle huizen, alle hoeken en gaten der stad te speuren en niets ontging aan zijn blik of oor. Een opsomming te geven van alle artikelen, die hij in verschillende tijdschriften en couranten zoowel Nederlandsche als buitenlandsche schreef, is niet noodig, ze volgen hierachter. Van de geschiedenis veler Twentsche geslachten was hij op de hoogte;bekend is zijn Familieboek van het geslacht van Heek.

Het was van zijn dochter, Mej. M. G. Snuif, die steeds zooveel belang stelde in het werk en de liefhebberijen van haar vader en hem dikwijls daarbij hielp, ongetwijfeld eene goede gedachte om pogingen aan te wenden zooveel mogelijk al het door haar vader geschrevene en gepubliceerde in één bundel te vereenigen en zoo ...............