Molens in Drenthe

Onder redactie

Uitg. Waanders, hardcover met stofomslag, geillustreerd, zonder jaar


Molens in Drenthe, deze majestueuze brokken gereedschap uit vervlogen tijden met hun karakteristieke schoonheid, zijn een boek waard. Het is tot dusver bij lezenswaardige artikelen gebleven, maar hoezeer molens tot de verbeelding spraken illustreert Vincent van Gogh tijdens zijn verblijf in Drenthe in een brief aan zijn broer Theo, waarin hij enthousiast uitwijdt over 'die curieusen ouden molen aan het Schut (in Hoogeveen)'.

De molens worden gewaardeerd als aantrekkelijk sieraad in het landschap en als het accent van het dorp. Erica vierde een week feest toen zijn molen gerestaureerd was en de schooljeugd studeerde een molenlied in, Nijeveen haalde niemand minder dan prins Claus om de vang van de nieuwe molen los te gooien.

De laatste jaren begint men de molen ook te ontdekken als monument van bedrijf en techniek. De molens, dus ook de Drentse molens, zijn een stuk geschiedenis. We staan er eigenlijk niet bij stil dat dit krachtwerktuig het voorbeeld is van de breideling van de wind door de mens. Vertellen over molens betekent het brengen van een stuk geschiedenis van het scheppend vermogen van de mens en het geven van een stuk economische geschiedenis van het gewest Drenthe.

Algemene zaken, die in algemene molenliteratuur zijn beschreven, zijn in dit boek buiten beschouwing gebleven. Het leven van een molenaar in Drenthe verschilde nauwelijks van dat van zijn collega elders. Het was ook hier dag en nacht werken, als er wind was. En ook in Drenthe zullen molenaars en hun knechts niet aan de beroepsdoofheid (in zaag- en oliemolens) zijn ontkomen. De mogelijke vraag of in Drenthe ook 'molentaal' bestand, wordt beantwoord door de Drentse 'sociograaf van de vorige eeuw Harm Tiesing. Hij geeft een duidelijk antwoord op een vrijwel onbekende zaak: dat luidt 'ja'.