Kerk, Hof, Kerkhof

Uitg. t.g.v. 70 jarig jubileum van de vereeniging Gemeenschappelijk Onderhoud van de Oude Algemeene begraafplaats aan de Bornsestraat te Hengelo, softcover, foto’s.


Toen ik een jaar of veertien was, zei mijn vader op een dag: ' Je moet eens meegaan naar de oude begraafplaats aan de Bornsestraat'. Veel zin zal ik wet niet hebben gehad, want alles wat samenhing met 'dood' en 'begraven' boezemde mij vrees in.

Toch volgde ik mijn vader, want ik was ook wel nieuwsgierig. Thuis had hij er soms over verteld. Heel wat familie en verwanten waren er begraven. En dan was er die nicht van mijn grootmoeder, Frederika ter Horst, in haar ouderwetse kledij, die met Apool de begraafplaats onderhield en soms plantjes voor ons meebracht, die ze daar kweekten.

Ik herinner mij nog goed hoe verrast ik was, toen we door bet sombere poortgebouw gingen en ineens in een oase van rust en vrede kwamen. Het was nog maart en regenachtig, maar je snoof al de lucht op van de naderende lente. Plassen stonden op het hoofdpad; zij weerspiegelden de stammen en kale takken van de grote linden langs bet pad. Ik zag verweerde vochtige grafstenen met palmranden omzoomd en veel struiken van allerlei soort. Op de achtergrond fabrieksgebouwen; je hoorde het gestage gedreun van de machines en toch was er die stilte. Geluid en beeld zijn altijd in mijn herinnering gebleven.