Het Gemeentelijke volkshuisvestingsbeleid Tilburg en Enschede
Een comparatief onderzoek in Tilburg en Enschede 1900 - 1925

Rossen M.J.J.G.

Uitg. Stichting Zuidelijk Historisch contact, Hardcover

WOORD VOORAF

Over het woningvraagstuk en over de ontstaansgeschiedenis van de woningwet zijn reeds talloze bladzijden volgeschreven. In de historiografie is het met het woningvraagstuk vergaan zoals het met een liefdesgeschiedenis op het witte doek gewoonlijk vergaat. Wanneer de partners besloten hebben nog lang en gelukkig samen verder te leven, houdt het verhaal doorgaans op. De geschiedenis van het woningvraagstuk houdt echter niet op met de inwerkingtreding van de woningwet.

Beleidsmakers en beleidsuitvoerders hebben nog vele hindernissen moeten nemen alvorens de volkshuisvestingssituatie bevredigend genoemd kon worden. In deze studie heb ik onderzocht wat voor hen de beslissende factoren waren om voort te gaan op de eenmaal ingeslagen weg die moest leiden tot de verbetering van de volkshuisvesting.

Dat de volkshuisvesting is verbeterd staat buiten kijf, maar de situatie wordt nog niet door alle betrokken partijen als bevredigend ervaren, getuige de nog steeds voortgaande discussie over de mate van overheidsbemoeienis. Na overvraging van het beleid van de Centrale Overheid gedurende de laatste decennia zijn er thans weer ontwikkelingen gaande in de richting van decentralisatie. Ik hoop dat mijn onderzoek voor de huidige generatie volkshuisvesters een hulp kan zijn bij het bepalen van hun koers.
Om het gemeentelijk volkshuisvestingsbeleid bloot te leggen heb ik vele meters archiefmateriaal moeten doorwerken.

Ik dank de medewerkers van de archieven in Tilburg en Enschede voor hun hulp. Mijn man Willem Mensing dank ik voor zijn hulp bij de personal computer, voor zijn nuttige aanwijzingen en voor zijn soms kalmerende opmerkingen. Veel collega's ben ik dank verschuldigd voor hun adviezen en medewerking. Enkelen van hen wil ik in het bijzonder bedanken. Theo Engelen en Jacques Bosmans wil ik hartelijk bedanken voor hun strenge maar stimulerende kritiek op eerdere versies van het manuscript. Marja Roholl dank ik voor het doorlezen van de laatste versie. Mijn vrienden bedank ik tenslotte voor hun belangstelling voor de wederwaardigheden van een promovenda.

Amsterdam 1988
Marjan Rossen